Essays
De verschuivingen zijn geen verschuivingen
Elke golf tot nu toe veranderde welk werk loonde, zonder te veranderen dát werk loonde. AI is de eerste die denken zelf verandert van iets wat je inhuurt in iets wat je bezit, en ik heb mijn carrière doorgebracht aan precies de kant van die ruil die nu opnieuw wordt geprijsd.
De grens die je ongemerkt overgaat
Een agent deed een volledige dag werk terwijl ik sliep. Een uur later kwam hetzelfde model zonder mij geen stap verder. Deel je AI-gebruik niet in op basis van wat je vroeg, maar op basis van wat er overblijft als je je laptop dichtklapt: een antwoord, een machine die je bijna ongemerkt hebt gebouwd, of een brein dat scherper werd door de weerstand.
De weg die het vergeet
Tien minuten nadat we een ontwerpbeslissing hadden genomen, pleitte het model vloeiend voor het tegenovergestelde. Het had het feit onthouden en de weg ernaartoe verloren. Die wrijving voelt als de prijs van denken met AI, terwijl het juist het denken ís. Bijna niemand traint de spier die daarvoor nodig is.
Het weet meer, jij beslist
Ik zei tegen een AI dat het fout zat, en betrapte mezelf erop dat ik bijna toegaf toen het de andere kant beter beargumenteerde dan ik. Het heeft meer gelezen en argumenteert beter, en ik stond op het punt het te laten beslissen op mijn eigen terrein. Maar meer weten en mogen beslissen zijn nooit dezelfde taak geweest.
Vibe thinking
De softwareversie heeft een naam: vibe coding. De denkversie gebeurt miljoenen keren per dag en heeft die niet. Een vage vraag levert een vloeiende mening op, en een mening waarover je geen ongelijk kunt krijgen is geen gedachte die je zelf hebt gehad.
Een soort die ophoudt te bestaan
De meeste ochtenden geef ik een briefing aan een AI coding agent. Precies het werk dat mij heeft gevormd. En dus blijf ik met één vraag zitten: als de machine het werk doet waaraan ik ben gegroeid, waar komen de volgende mensen zoals ik dan vandaan?
Als software software kan bouwen
Vorige maand werden alle 863 tests groen op software die ik heb opgeleverd maar niet zelf heb geschreven. Als software software kan bouwen, is de vraag niet of de engineer overleeft, maar welk deel van het werk ooit echt het werk was.
Het gevoel dat je alles kunt bouwen
Eén vage zin naar een coding agent, een paar minuten later een werkende applicatie terug. Bouwen is echt bijna gratis geworden, en dat deel blijft. Maar een vage prompt bevat geen definitie van wanneer iets af is, en software die niet zichtbaar kan falen kun je niet engineeren.
De grens lag niet bij de taal
Mijn Nederlandse vertaling klopte tot op het woord en werkte toch niet. De grens waarop het stuk brak liep niet tussen Engels en Nederlands. Hij liep tussen twee manieren van denken, en het vak dat is ontstaan om grenzen over te steken heeft voor die grens geen naam.
Wie mag het nog op de langzame manier leren?
Een neuropsycholoog zegt dat we dommer worden naarmate we meer AI gebruiken. Die waarschuwing is makkelijk op te volgen als je de vaardigheid al hebt, en een paradox als je drieëntwintig bent en de tool er eerder was.
Een proces waar je tegenin kunt gaan
Ik stond op het punt een publicatiepipeline in een workflow builder te bouwen, tot ik zag wat ik daarmee zou verliezen. Tegen een node graph kun je niet ingaan: houd het deel waarover je nog nadenkt in het gesprek en duw alleen wat vaststaat naar de loop.
Nergens om het neer te leggen
Mijn publicatieomgeving was overontwikkeld, en toch kopieerde ik elke ochtend het concept van de avond ervoor nog met de hand. Wat ontbrak was geen tool. Het was een plek waar het concept terechtkon zodra ik klaar was met schrijven.
Het werkwoord nam de beslissing
Een geheugentool met de naam `store` liet mijn agent twijfelen over een notitie die hij zonder meer mocht bewaren. Het werkwoord op een tool is geen label maar een standaardinstelling, en het doet zijn werk voordat de beschrijving ooit wordt gelezen.
Publiceer de vraag
Een bewering waar ik in geloof maar die ik nog niet kan bewijzen, gepubliceerd met het gat er nog in. Een scherp gestelde vraag, met de route naar het antwoord erbij, is afgerond werk, ook voordat het antwoord er is.
Het geheugen dat niets verzint
Hoe beter een geheugen wordt in verbanden leggen, hoe beter het wordt in dingen verzinnen. Het geheugen dat je wilt hebben kent het verschil tussen een verband en toeval, en weigert van dat laatste iets anders te maken.
Het geheugen sterft met het model
De maanden waarin je een assistent leert hoe je denkt, kun je niet meenemen als je vertrekt. Geheugen dat vastzit in een model is het effectiefste middel om je binnen te houden dat ooit is gebouwd.
De best practice die het verkeerde geheugen bouwt
Het instinct van een engineer om alles netjes in laatjes op te bergen, bouwt precies het verkeerde geheugen. Kopieer de functie, los de noodgreep op.
Hoe je assistent je kent voordat hij iets weet
Warm start of cold start: binnenkomen met kennis over jou uit een samenvatting die hij niet kan bevragen, of met niks beginnen en zelf gaan zoeken. Stilletjes is dat de belangrijkste keuze in het hele systeem.
Wat bij je assistent bovenaan staat, is van vorige maand
Wat bovenaan staat was nooit een lijst die iemand voor je bijhoudt. Het is een vraag die je eigen woorden elke keer opnieuw beantwoorden.
Het paste niet meer in mijn hoofd
Ik wilde een geheugen bouwen voor wat niet in een hoofd past, en toen werd het groter dan mijn eigen hoofd aankon. Het medicijn en de kwaal waren hetzelfde.
Je bewaart het verkeerde
Elk AI-geheugen bewaart het antwoord en gooit de redenering weg. Het nuttigste wat een geheugen doet is niet iets terughalen, maar je betrappen wanneer je een besluit tegenspreekt dat je al had genomen.
Waar de twijfel kan landen
Twee manieren om met een AI-agent te bouwen zien er hetzelfde uit tot er iets stukgaat. Dan kan maar één ervan je vertellen waarom.
Het kenmerk dat je niet kunt verbieden
Je kunt het gedachtestreepje verbieden, de emoji, de commissietoon. Het ritme niet. En juist daaraan herken je tekst die door een machine is geschreven.
We genazen het verkeerde geheugenverlies
We genazen het geheugenverlies dat we konden zien. Het geheugenverlies dat we niet zien gaat nog steeds door, elke keer dat het systeem leest, vermomd als geheugen.
Stem is een keuze
Elke AI-schrijftool belooft te klinken zoals jij. Dat is ongeveer het minst interessante wat zo’n tool kan doen.
Het menselijk geheugen is niet de maatstaf
Bouw een geheugen dat onthoudt als een brein, zonder zichzelf voor te liegen zoals een brein dat doet.
Retrieval is geen geheugen
Waarom een systeem dat elk feit kan terughalen toch kan redeneren vanuit aannames die het niet kan bevragen.
Conversational First: de volgende verschuiving in hoe we software gebruiken
Eens in de zoveel jaar verandert er iets fundamenteels in hoe mensen software gebruiken. We staan aan het begin van de volgende verschuiving.