Colofon

Ik denk met AI. Elk essay op deze site ontstaat zo, en ik zeg dat liever gewoon dan dat jij je moet afvragen hoe het zit.

Ik bedenk niet eerst alles om het daarna te laten schrijven. Ik laat het ook niet eerst schrijven om vervolgens de tekst te repareren. Ik werk het idee uit in dialoog: ik doe een bewering, de machine duwt terug, ik geef tegengas, en ergens in dat heen en weer wordt duidelijk hoe het werkelijk in elkaar zit. Het is dezelfde beweging waar de rest van deze site over gaat: onder de oppervlakte komen, maar dan toegepast op mijn eigen denken, met een scherpere sparringpartner dan ik in mijn eentje zou hebben. AI is het instrument. Het denken is van mij.

Wat je hier leest, is dus niet door een machine gegenereerd en ook niet met de hand geschreven. Het is in dialoog in vorm gebracht.

Daaronder zit gereedschap, en dat gereedschap hoort bij het punt. De engine die stem, leesniveau en ritme bewaakt heet archetype-writer en is open source. De werkwijze is niet wat mij onderscheidt, dus die mag iedereen hebben.

Daarbovenop zit een tweede laag die ervoor zorgt dat de woorden als mij klinken. Die houd ik voor mezelf. Hij wordt niet gepubliceerd en is niet te koop. Daar zit het hele punt in het klein: het gereedschap is uitwisselbaar, de stem en het oordeel eronder niet. Je kunt de engine kopiëren. Niet het oordeel dat bepaalt wat die engine te zeggen krijgt.

Voor wat je hier krijgt, verandert dat niks. Je huurt nog steeds een brein in, geen proces. De machine helpt het alleen hardop te denken.