Colofon

Ik denk met AI. Elk essay op deze site ontstaat zo, en ik zeg het liever ronduit dan dat je je het afvraagt.

Niet eerst denken en het dan laten schrijven. Niet laten schrijven en het dan repareren. Ik werk het idee al pratend uit: ik doe een claim, de machine duwt, ik duw terug, en ergens in dat heen en weer geeft het ding prijs hoe het echt werkt. Het is dezelfde beweging als waar de rest van de site over gaat: een laag onder de oppervlakte komen, gevoed door mijn eigen denken met een scherpere sparringpartner dan ik alleen zou hebben. De AI is het instrument. Het denken is van mij.

Wat je hier leest is dus niet machinaal gegenereerd, en ook niet met de hand geschreven. Het is in vorm geredeneerd.

Eronder zit een toolkit, en die toolkit is een deel van het punt. De engine die stem, leesniveau en ritme regelt heet archetype-writer, en die is open source. De methode is de slotgracht niet, dus iedereen mag 'm hebben.

Daarbovenop zit een tweede laag die de woorden laat klinken alsof ik ze zeg. Die blijft van mij. Die is niet gepubliceerd en niet te koop, en dat is het hele argument in het klein: de tooling is inwisselbaar, de stem en het oordeel eronder niet. Je kunt de engine kopiëren. Wat je niet kunt kopiëren, is het oordeel eronder dat bepaalt wat hij zegt.

Dit verandert niets aan wat je krijgt. Je huurt nog steeds een brein in, geen proces. De machine helpt het alleen om hardop te denken.